| Dierentehuis Zeist e.o.
Het verhaal van: |
|
|
Pipi |
|
|
Dag beste mensen van het asiel! Ongeveer een maand geleden haalden wij een 11 maanden oude kater bij jullie op. Toen heette hij nog Pipi. Tegenwoordig heet hij Joep en heeft hij helemaal zijn plek gevonden in ons huishouden. Tot en met de jaarwisseling heeft hij zich binnenshuis vermaakt en vooral het leven van onze 10 jaar oude Pommetje zuur gemaakt. Nadat het vuurwerkgeweld geluwd was mocht hij voor het eerst naar buiten. Dat leek hem wel wat! Al die vogels die hij binnen zag, wilde hij graag eens van dichterbij bekijken! Maar wat viel dat tegen: ze zijn toch groter dan hij dacht.
|
|
|
Hij is zichtbaar al meerdere malen onder onze motoren doorgelopen,
getuige de vetsporen van de ketting op zijn rug! De eerste dagen stond de achterdeur op een kier. Joep deed het voorbeeldig. Hij ging iedere keer een stukje verder en kwam zich geregeld weer binnen melden. Toen werd het tijd voor het kattenluik. Dat is niet zijn sterkste kant.... Maar toch lukt het hem iedere keer weer om naar binnen en naar buiten te komen! Joep is snel nerveus. Dat uit zich vooral door onrust en 'gepraat'. Maar nu alle plekjes bekend voor hem worden blijkt hij een heel lieve aanhankelijke kater te zijn. Die graag wil spelen en op schoot wil liggen. In het bijzijn van visite gedraagt hij zich voorbeeldig. Geen gebedel om eten. Hij laat zich lekker aanhalen en is tevreden als hij er maar bij kan zijn. Van de vele nadelen die door de vorige eigenaar genoemd zijn, is ons niets gebleken. Ik vrees dat deze meneer gewoon graag van hem af wilde. Daar hebben wij ons enorm over opgewonden, maar zijn uiteindelijk blij dat wij hem een thuis kunnen bieden dat bij hem past. Al blijf ik het schandalig vinden dat mensen de verantwoordelijkheid voor zo'n beestje niet voelen en kennelijk het gevoel hebben dat je 'het' gewoon weg kan doen als het te groot of te lastig is geworden. Bij ons blijven beesten tot aan hun dood! Met vriendelijke groeten, Rob & Karin
|
|
