|
Voor Momo hadden we de grootste kamer in huis die helemaal ingericht was met
kussens en dekens, een echt welkom! Maar Momo zag het allemaal niet zo rooskleurig en dook
onder het kastje van het bureau waar hij vervolgens drie dagen heeft gezeten. Gelukkig
verplaatste hij zich later achter een kussen onder het bed waar we hem iets beter konden begluren
en hij ons natuurlijk. De eerste week ben ik, Daarinde, bijna constant bij hem geweest. Overdag
was ik aan het leren voor mijn tentamens en ,s nachts sliep ik bij hem. ,s Nachts was vreselijk dan
huilde hij (en ik mee) ging met zijn hoofdje tegen de muur duwen en kwam soms helemaal in
ademnood. Dat alles onder het bed was geen pretje. Ik was ten einde raad en besloot hem voor te
gaan lezen uit mijn lievelingsboek ''Alleen op de Wereld''. Ik dacht dan ben ik toch aan het lezen
en dan leert hij mijn stemklanken kennen. En het is ongelofelijk maar na twee weken durfde
meneer onder het bed vandaan te komen en kroop hij onder het lezen steeds dichter bij mij.
|
Later mocht ik hem soms aaien. Hierna ging het met Momo steeds met kleine stapjes langzaam vooruit.
Bij elk minuscuul stapje dat hij vooruit ging waren ongelofelijk trots op hem!
Hij is dan ook enorm veranderd en we denken dat ze hem in het asiel niet meer terugkennen. Er is
geen kat die aanhankelijker en o zo tevreden is. Het liefst zou hij de hele dag overal met zijn
neusje bijzitten.
Maar dat alles is heel traag gegaan en onze dappere held heeft heel veel angst moeten
overwinnen. En ondanks dat hij geheel ons vertrouwen heeft schrikt hij nog steeds van
onverwachte bewegingen en duikt dan helemaal in elkaar. Een vreselijk naar gezicht.
Het aller nieuwste is dat hij voortdurend kopjes en kusjes wil geven. Maar niet tegen je benen
zoals andere katten, maar tegen je hoofd. Daarnaast heeft hij besloten om naar beneden te
verhuizen en naast het bed op een deken te gaan liggen. En als hij het ,s ochtends tijd vind om
wakker te worden dan tikt hij met zijn pootje tegen een van onze handen. Een andere vooruitgang
is dat Momo al op schoot gaat, even twee seconden en dan gauw weer weg.
|
Momo blijft een kat met gebruiksaanwijzing want als hem iets niet zint, je loopt bijvoorbeeld
langs zonder te aaien kan je een tik verwachten(altijd zonder nagels hoor!). Waardoor hij
vervolgens weer spijt heeft en je een zacht kopje krijgt. Sinds een week krijgen bekenden van ons
ook van Momo een kopje en verstopt hij zich niet meer direct onder het bed.Voor mannen blijft
hij altijd nog wat schuwer.
Van harde stemmen is Momo al helemaal niet gediend laat hem maar lekker in de vensterbank
naar de vogeltjes kijken.
In april is er veel voor Momo veranderd. We hebben een uitgemergeld poesje vlak bij ons huis
gevonden. Natuurlijk namen we haar mee.
|
We gaven haar op bij Amivedi en lieten haar door de
dierenarts onderzoeken. Ze bleek lintworm te hebben, blaasontsteking, onder de teken en vlooien
te zitten en was hellemaal uitgedroogd en verwaarloosd. Maar echt een schatje en ongeveer een
jaar oud. Niemand reageerde op haar en van zelfsprekend bleef ze bij ons wonen. Wij noemden
haar Suusje. Ons kleine Suusje is een heel sociaal en bijdehand poezendametje maar met onze
lieve Momo wil het nog niet zo boteren. Ze hebben dan ook onderling de kamers verdeeld en
maken er een spel van om bij elkaar stiekem binnen te sluipen. En dat vindt Momo allemachtig
interessant en ligt continu naar Suusje op de loer en andersom. Dan rent hij als een bulldozer
achter onze parmantige Suusje aan door de kamers, en rent zij achter hem aan en zo wisselen ze
het dan af. We lachen ons rot met zo,n stel in huis.
|
We zijn stapel dol op onze kanjers en raden het dan ook iedereen aan om een kat in huis te nemen
als je er de tijd en ruimte voor hebt natuurlijk!
Veel liefs
De baasjes van Momo
En voor iedereen een kopje van Momo!
26 augustus 2004
|
|
Terug naar geplaatst |
|
|
|
|
