| Dierentehuis Zeist e.o.
Het verhaal van: |
||||||||
|
Xena |
||||||||
|
Tussen kerst en oud en nieuw 2004 hebben we Xena opgehaald in Zeist. |
De eerste dag heeft ze ons huis verkend, ze heeft alle hoeken en gaten onderzocht. Bij elke beweging dook ze onder een bed. Dag twee ontmoette ze de vrouw des huizes, dag drie de vier kinderen. Het was een flinke kluif voor Xena.
|
In het asiel leek ze wat bang en afstandelijk, maar ze heeft zich ontpopt tot een erg gezellig sociaal dier.
De kinderen maakten de eerste dagen tekeningen voor haar. Ze stelden ze rond haar voerbakjes op.
Xena vond het allemaal wat druk en verbleef de eerste twee dagen na de komst van alle kinderen op de hoogste hoogslaper. Vanaf nacht één vond ze de benen van haar baasje de beste slaapplek (ze slaapt 's nachts, dit roofdier!) gelukkig ligt ze nu ook bij zijn vriendin. Toen Xena wat losser werd kreeg ze van de kinderen allerlei knuffels om zich heen gezet. Ze liet het rustig allemaal toe.
|
|
Hoe verder de tijd verstrijkt, hoe vrijer en rustiger ze wordt. Soms begint ze spontaan met een knuffel of nep-muis te spelen. De laatste aanval opende ze op een rubber kikker, die als handpop in een boek zit.
Nu, na drie weken, loopt ze ongestoord rond tussen het gekrakeel van de kinderen, de draaiende wasmachine, de werkende mensen en de gasten. Zelfs het eerste verjaardagsfeest heeft ze bijgewoond alsof ze één van de gasten was. Xena komt elke avond gezellig bij ons zitten als we zitten te praten. |
|
Alleen de stofzuiger, daarvoor slaat ze nog steeds op de vlucht. Gelukkig mag ze over een week of drie naar buiten... | We zijn blij met Xena, ze is een schat van een beest. We hopen dat ze ook blij is met haar nieuwe huis. Chris, Olga, Sybren, Malika, Veerle en Minke
|
|
