| Dierentehuis Zeist e.o.
Het verhaal van: |
|||||
|
Róisín |
|||||
|
Hallo, Ik kwam het asiel binnen als een klein hoopje ellende, dat zich verstopte als er iemand in de buurt kwam…gelukkig was Lianne diezelfde ochtend net in het asiel op zoek naar een nieuw maatje, en toen ze mij zag (verborgen in mijn teiltje), was ze meteen verkocht…vanwege een uitbraak van niesziekte moest ik echter nog vijf weken wachten voor ik aan mijn nieuwe leven kon beginnen. Op zaterdag 19 november 2005 mocht ik eindelijk mee naar huis, maar ik was nog erg angstig. Bij aankomst in Utrecht zag ik de openhaard en besloot dat dit de beste vluchtweg was. Hop, daar vloog ik omhoog de schoorsteen in…Mijn nieuwe huisgenote was nog net op tijd om me weer naar beneden te trekken: de eerste klauwwonden waren een feit. Nadat ik mij uiteindelijk onder de bank in veiligheid had gebracht, wilde ik daar best geaaid worden en ronkte dan als een kacheltje.. Toen ik even alleen werd gelaten vond ik in de keuken het eten en de kattenbak, die ik sindsdien netjes gebruik. De bank bleef nog een tijd mijn veilige haven, en nu, na 5 maanden, ben ik er heel af en toe nog te vinden, bijvoorkeur als ik net al het brood uit de broodtrommel heb gejat.
|
Toen de eerste bewonderaar op zondag langskwam liet ik mij voorzichtig kopjes gevend zien en sprong zelfs even op de bank om tegen de mensen aan te gaan liggen. Na een paar dagen besloot ik dat het op de bank comfortabeler is dan onder de bank, en lig nu een groot deel van de dag heerlijk op mijn rug op de bank, bijvoorkeur met een menselijk kussen.
Ik wil graag aandacht, maar vlucht weg als men aanstalten maakt om me op te tillen; af en toe pest men me door me onverwachts op te pakken, ik vind dat niet leuk en verander meteen weer in een zielig hoopje kat. 's Avonds lig ik lekker tegen iemand aangevlijt op de bank, en als ik 's nachts in de slaapkamer mag, lig ik lekker op bed. Bezoek vind ik best gezellig, maar als er meer dan één onbekende is, durf ik niet te dicht in de buurt te komen. Ik ga dan wel op tafel of in de vensterbank liggen en kom af en toe langs voor een kopje. | In het asiel noemde men mij Lieve, maar die naam gaat niet helemaal op. Mijn favoriete hobby is het jatten van eten uit de vuilnisbak, hier ben ik zo goed in dat het pas wordt opgemerkt als mijn buit onder de bank vandaan wordt gevist (juck!). Ook eet ik liefst van het aanrecht en ben ik regelmatig slurpend aan de bakjes cornflakes en glazen thee te vinden. Mijn huisgenote zit onder de krassen van mijn klauwen en tanden: handen en voeten zijn toch gemaakt om op te knauwen of tegenaan te meppen ;-). Gelukkig heb ik veel speeltjes gekregen om mijn energie op een goede manier kwijt te kunnen raken. Uren kan ik spelen met een balletje of een touwtje.
|
k ben erg avontuurlijk aangelegd, en sluip regelmatig door de niet goed dichtgedane deur naar zolder. In de lente gaan we proberen of de tuin kan worden afgesloten zodat ik lekker naar buiten kan, ik zit namelijk vaak voor het raam naar buiten te kijken en te 'vechten' met de rooie kater die elke dag aan de andere kant van het glas naar me zit te lonken. | De eerste paar maanden liet ik regelmatig stinkende scheten, wat me de koosnaam Stinkie heeft opgeleverd…nu ik op een strikt dieet van harde brokjes ben gezet, gedraagt mijn maag zich wat beter. Jammer, want ik ben toch best dol op pate! Al met al heb ik het in mijn nieuwe huis erg naar mijn zin. Ik ben van een klein scharminkeltje langzaam aan het veranderen in een rondbuikige koningin. (in 5 maanden van 2.7 kilo naar 3.7 kilo..oeps..) Groetjes van Róisín (Roosje) en Lianne
|
|
