| Dierentehuis Zeist e.o.
Het verhaal van: |
|||
|
Pluis |
|||
|
In februari 2005 hebben wij het poesje Arwen uit jullie asiel gehaald. Arwen is een prachtig poesje van ongeveer 2 jaar, maar ze zwierf rond en was bang voor mensen. Het heeft iemand bij het dierentehuis heel wat tijd gekost om Arwen minder bang voor mensen te maken. Toen wij Arwen in huis namen, hebben wij haar omgedoopt tot Pluis. Bij aankomst in ons huis verdween pluis direct onder de bank om daar de eerste uren niet meer onder vandaan te komen. Van pure stress zat ze scheten te laten die je acuut in ademnood brachten. Langzaam maar zeker durfde ze haar plek onder de bank steeds meer te verlaten en raakte ze aan ons gewend. Toch bleef ze de eerste maanden erg schuw. Ze at als een wolf en wilde zich wel laten aanhalen, maar kwam nooit bij je zitten, laat staan op schoot.
|
Maar we zijn nu ruim een jaar verder en Pluis is getransformeerd in een | gezellig schootmonster, die je volgt waar je bent in huis en veel en vaak aandacht wil. Het liefst zit ze op de krant die je aan het lezen bent, of staat ze (zoals nu) in beeld voor de monitor. Verder is ze erg speels, gek op balletjes ("Johan Pluijs") en ze zit graag achter een touwtje aan. We zijn heel blij met Pluis en willen jullie bedanken voor de kans die jullie Pluis (Arwen) gegeven hebben. Groeten, Martijn Burger en Anneriet Nubé
|
|
