Dierentehuis Zeist e.o.

Het verhaal van:

Nelson
Geschreven: 08-11-2007

Ruim 5 jaar geleden mochten wij Nelson, een gecastreerde kater van naar schatting 2 jaar oud, meenemen uit het asiel. Over zijn geschiedenis wist men niet veel bij het asiel, maar we hebben het idee dat hij niet goed behandeld is voordat hij in het asiel terecht kwam. Daar heeft hij de naam Remi gekregen, maar toen hij eenmaal bij ons was, was hij vrij snel Remi-af. De eerste dag zat hij het liefst onder de bank, klagelijk mauwend. Hij was heel zenuwachtig en schrok van elk geluid. Maar midden in de nacht werd mijn man wakker: Nelson was op het bed geslopen en lag vredig te liggen met een poot in de hand van mijn man gelegd! We waren compleet ontroerd... Het heeft zeker nog 2 maanden geduurd voordat hij wat rustiger werd, maar ons geduld is beloond: Nelson blijkt een verschrikkelijk eigenwijze kater te zijn, 3,5 kg, fijn en slank gebouwd, vindt hij zich de bink van de buurt.


We zitten regelmatig met hem bij de dierenarts vanwege vechtwondjes. Zo stoer als hij buiten doet zo aanhalig is hij binnen. Hij "praat" met ons, en kan vreselijk mekkeren als hij niet genoeg aandacht denkt te krijgen. Zijn grootste plezier is naast ons op de bank liggen en geaaid worden, en daar geldt: hoe ruiger hoe beter. Hij kan nog steeds wat zenuwachtig en bang zijn, en hij durft zelden bij ons op schoot te komen liggen (hij ligt liever naast ons), maar we zijn zo ontzettend blij met hem en vooral ook blij dat hij ons in de loop der jaren zo is gaan vertrouwen.

Met vriendelijk groet,
Sabine van Noord-Humpert

Terug naar geplaatst