| Dierentehuis Zeist e.o.
Het verhaal van: |
|||||
|
Millie |
|||||
|
Dag mensen, Hier het verhaal over hoe het met poes Millie is vergaan sinds dat ik haar heb opgehaald, eind juli '05. Volgens mij heeft Millie bij mij herontdekt dat ze een kat is. Ze heeft binnen een week haar jagersinstinct (her-?)vonden wat ik merk tijdens het spelen met een paar veertjes aan een hengel (je zou haar blik dan eens moeten zien), ze raast soms het hele huis door en ze haalt onschuldige kattekwaad uit! Volgens mij wil ze nu ook naar buiten om avonturen te beleven, maar daar wil ik nog mee wachten, want ze kan niet op eigen houtje in en uit. Dus soms is ze verre van een rustige, vriendelijke dame zoals ze werd beschreven....
|
Voor de rest is ze allerliefst, ze maakt niks kapot, ze wacht geduldig op mij totdat ik haar eten geef (maar niet altijd)en ze verwelkomt me vaak als ik thuiskom op een hele aanhankelijke en lieve manier, compleet met kopjes en luid geknor. Ze durft alleen nog niet op mijn schoot te liggen, maar volgens mij wil ze het wel! Ze slaapt nu elke nacht bij mij op bed, dat vindt ze heerlijk. |
|
Alleen ze heeft de (voor mij helaas!) gewoonte om al 's ochtends vroeg om 6 of 7 uur mij wakker te mauwen en om eten te bedelen, wat ik niet eerder dan 8u. doe. Vaak vraag ik haar 's avonds serieus om mij niet eerder dan 8u. te wekken, zodat ik een beetje aan mijn nachtrust toekom. Dan mauwt ze inderdaad helemaal niet of om 5 over 8u.! Dan heb ik het idee dat ze mij snapt! Maar de volgende ochtend is het rustig weer om 6 uur feest... | Al met al heb ik zo de indruk dat ze het hier naar d'r zin heeft, en dat ze blij is uit het asiel te zijn. Millie hoort nu helemaal bij mij, we zijn al aardig aan elkaar gewend en het zou vreselijk saai zijn zonder haar! Bedankt voor jullie zorgen. Irene Stolp en kopje van Millie
|
|
