| Dierentehuis Zeist e.o.
Het verhaal van: |
|||||
|
Juna |
|||||
|
Lieve mensen van het Dierentehuis Zeist (m.n. Lonneke). Het gaat om Djuna (uitgesproken als Juna wegens stomme d) Vooraf: Ik ben een kattenliefhebber. Sterker nog zonder kat voel ik een groot gemis. Nadat ik mijn lieve Hera (poes) na bijna 20 jaar in moest laten slapen ging ik me oriënteren. Ik zocht bij voorkeur 1 kat, maar 2 als de kat dan gelukkiger is. Ik wou geen kitten omdat die altijd wel een baasje vinden en omdat een iets ouder kat qua karakter eerder in te schatten is en minder hoeft te leren. Ik kwam tijdens het surfen op de homepage van asiel Zeist en de foto van een kat raakte me: Djuna .Zij was niet geschikt voor andere katten en honden en pittig is en dat sprak me aan. Baasjes en beestjes lijken op elkaar? :liefde op jet eerste gezicht? Ik maakte een afspraak na telefonisch overleg. 100 katten bekeken. Velen waren leuk. Sommigen raakten me…. Wat een genot om zulke oprecht betrokken medewerkers te treffen die echt meedenken en goed advies geven!. Ik koos alles afwegend uiteindelijk….. Djuna. Niet de mooiste maar de kat waar ik op val/viel.
|
27-7-07 Arriveren | Thuis gekomen reistas neergezet in de verte hoor ik dat de buren “ boren”. Even later blijkt dat niet de buren boren maar Djuna dat geluid maakt. Kat eruit, eten, drinken en kattenbak getoond. Ze komt bij me als ik roep…. Ze gaat meteen op verkenning uit… vreet binnen 10 minuten aan mijn ficus. Gekke grappige taferelen... ik lig dubbel. Mij valt op dat ze het eng vindt om mij te zien staan en lopen. (Vermoedelijk logisch gezien de hoogte van haar verblijfplaats laatste 3 maanden.) Op gelijke hoogte is ze meteen hartelijk. Hard rennen door het huis opgefokt mogelijk maar ook pure levensvreugde om de ruimte. Ik lach veel om haar grappige gedrag. Ze lijkt wel een pingpongbal. Ik berg dierbare kwetsbare spullen maar op. Gedronken, zakje natte brokjes helemaal opgegeten. Kattenbak? Djuna dus niet 3 dagen bang onder de bank. Meteen het hele huis door op verkenning. Zodra ik op bed ga liggen komt zij erbij om te knuffelen. Keihard snorren tegen mij aan mijn warmte zoekend met haar lichaam….Warm. Spelen ook. Vier poten om mijn hand en zacht bijten maar voorzichtig. Ik verman haar subtiel om voorzichtig te blijven . Ze reageert goed (eerder geschrokken) op mij als ik grenzen stel met mijn stem. De eerste nacht heeft ze spontaan bij mij in bed geslapen met af en toe eruit maar telkens terug voor knuffels. Ze overstelpt me soms met liefde. Perst haar hele lijf tegen me aan, Merk dat ze me wil voelen. Ik ben nu al blij met haar. Dit belooft wat. Dag 1 Meisje loopt rond, klimt overal op, komt knuffelen en begint plekjes om te rusten te vinden. Opgevouwen deken op de vensterbank in de voorkamer is favoriet. (Was dat ook van mij vorige kat). Ze is actief maar ook rustiger. Luistert vandaag minder als ik roep. Gebruikt kattenbak ik hoor haar graven. Ze begrijpt uitleg dus ook al rent ze weg. Eet goed . Begint nagels te scherpen. Krabpaal gekocht voor de tijd die ze binnen moet blijven. Krabpaal getoond. Ze weet nu waar krabpaal staat en ik hoop dat ze mijn meubels en kleed met rust laat. Overdag is ze best zelfstandig bezig. Spelen begrijpt ze nog niet goed en vind het een beetje te eng nog. Als ik achter mijn pc zit komt ze soms achter me (gewurmd) op de bureaustoel liggen. S’avonds meer geknuffel. Komt bij me uitrusten/ slapen. Buurman komt langs. Zij stapt meteen op hem af. Hij zegt: ze is nu al de koningin in huis. Begin een beetje verliefd te worden op haar stiekem. Ze is boeiend. Ze heeft haar bakje weer leeg maar droge brokjes is ze niet zo dol op. Merk hoe ze van de ruimte geniet. Merk dat dit meisje kan en wil leren. Haar tempo is enorm en ze is hartstochtelijk.
|
Nu ligt ze op het bureau naast me (vlakbij de ficus). Wat moet dit allemaal vermoeiend en enerverend voor haar zijn.
Na een maand…
Nog nooit een kat gezien met zo veel energie. Alles is spel. Ze is schrikachtig maar absoluut niet bang.
Het gaat heel goed!
Als ik naar de krabpaal wijs steekt ze telkens haar middelvinger op. Gelukkig gebruikt ze meestal de deurmatten. Als ze aan mijn antieke kelim zit verhef ik mijn stem. Gaat goed maar s’nacht en als ik er ben sluit ik de huiskamer nog.
Ik ren dus ik ben… blij dat ik leef en het leven is SPEL!!!
Ze is een “propjes- fetisjisten”. Zij zit vol verwachting te kijken en ik moet papieren propjes gooien. Zij vangt die tot 2 meter hoog uit de lucht. Onderscheid spelen en knuffelen begint ze steeds meer te .
Ben nog een tikkeltje bezorgd hoe het zal gaan als ze naar buiten mag. Wat gaat ze doen met de katten van de buren? Op de vuist? Omdat ze zo mensgericht is denk ik dat ze altijd wel thuis zal komen. | Conclusie: Prachtige match.! Dagelijks moet ik vreselijk om haar lachen maar ze kan ook zo onhandig en/of teder zijn. Ze is een bron van vreugde voor mij. Bedankt alle medewerkers (en 1 in het bijzonder) van het Dierentehuis Zeist. 1 september 2007 Knuffels zonder meppen moet zo nog leren. Binnenkort (na mijn vakantie lijkt me verstandig) mag ze naar buiten. Alles gaat goed! Claudia & Djuna
|
|
