| Dierentehuis Zeist e.o.
Het verhaal van: |
|||
|
Jumper |
|||
|
Hallo alle medewerkers en vrijwilligers van het asiel in Zeist, Hier een berichtje van Jumper die precies een jaar en een dag geleden bij ons in huis is gekomen. We kunnen het allemaal nog heel goed herinneren. Jumper zat in het quarantaine hok en we moesten even bij haar gaan kijken volgens een van de medewerkers. Ze was erg lief maar verkocht zichzelf niet zo goed. Wij gingen kijken en ik mocht het hok in. Jumper kwam naar buiten en ze was zo lief. Ik keek om naar mijn vriend en op dat moment ging ze op mijn been staan. (ik zat op mijn hurken) Tja toen was ik natuurlijk verliefd!!!! Helaas er bleek een reservering te zitten op haar door een van de vrijwilligers en die was die dag niet meer te bereiken. Wij natuurlijk flink balen en het weekend heeft nog niet eerder zo lang geduurd. Maandag om één uur hing ik meteen aan de telefoon en wat bleek we konden haar die middag ophalen…………. Wat een opluchting! Die middag hebben wij Jumper meegenomen en mijn ouders Nicky. Bij ons thuis aangekomen ging Jumper tijgeren en meteen op de achterste stoel onder de tafel zitten. Daar had ze een heerlijk donker rustig plekje gevonden. Na een paar uur zijn wij allebei om de beurt onder de tafel gekropen en het leek alsof ze toestemming wilde van ons om van de stoel af te komen. Zo is het nl nog een aantal dagen door gegaan ze kwam dan pas van de stoel af als wij haar allebei hadden aangehaald nadat we onder de tafel waren gekropen. Het is een ontzettende lieve meid, die heel veel vertrouwen in ons heeft en wij in haar. Als Jinx een van ons in zijn speelsheid pijn doet met zijn nagels en zij merkt het dan gaat zij hem achterna om hem de les te lezen!
|
Langzaam is ze stapje voor stapje verandert in een nieuwsgierige meid die onverwachte dingen nog wel steeds erg spannend vind. Ze was een ontzettend bang, lief meisje, maar nu een jaar later is ze een prinsesje (nog steeds ontzettend lief). Ze ligt heerlijk op haar kussentje tussen ons in op het bureau en wilt graag aangehaald worden. Ze was en is heel gek op spelen en vooral met touwtjes is ze erg fel. Muizen komt ze netjes terug brengen als je die voor haar weggooit……….
We waren zo blij met onze Jumper dat we na een maand of 8 op zoek zijn gegaan naar een vriendje. We wisten niet of het zou lukken omdat ze weggedaan was omdat ze met haar broertjes en zusjes zou vechten. Die blik in haar ogen toen ze haar toekomstige vriendje voor het eerst zag zullen we niet vergeten maar wonder boven wonder is het heel goed gegaan en hebben wij nu een jaar later niet een kat maar hebben wij er twee. Een uit het asiel te Zeist en een uit Harderwijk. Jinx is nog geen jaar en een stuk brutaler dan Jumper, ze leert het al bij om ook wat brutaler te worden. Samen vinden ze het ook leuk om elkaar achterna te zitten, gelukkig is daar eerdaags meer ruimte voor. Want we gaan verhuizen. Spannend hoe Jumper en Jinx daarop zullen reageren……. | Het leuke is dat ze allebei ontzettend verschillend zijn. We genieten nog elke dag van onze katten! Heel erg bedankt nog. Groetjes Sharon, Raim en Jumper en Jinx Ps Jumper heette bij jullie ook Jumper.
|
|
