| Dierentehuis Zeist e.o.
Het verhaal van: |
|||||
|
Freggel |
|||||
Al weer bijna een jaar geleden, net voor de kerstdagen in 2004, hebben wij het gekke, enthousiaste katertje Freggel opgehaald (bij jullie had hij eerst nog geen naam, later Chimp).
Ik vertelde jullie op zoek te zijn naar een vriendje voor Moos, ons katertje van (destijds) ruim een half jaar. Moos had het erg naar zijn zin bij ons, maar verveelde zich enorm als wij niet de hele dag met een muis aan een touwtje voor hem door het huis renden. Kortom; levendige Moos had behoefte aan een speelmaatje.
|
|
Nadat jullie mijn wens van een speelmaatje voor Moos hadden aangehoord, liepen we meteen naar de quarantainehokken waar jullie me een klein katertje lieten zien dat volgens jullie precies bij Moos zou passen: een lieve doerak. Het beestje was pas enkele dagen geleden binnengebracht door de dierenambulance waarbij hij van de zenuwen over de handen van de meneer van de dierenambulance had heengepiest. Een maand of 5 zou hij zijn, maar oogde veel jonger omdat hij een forse groeiachterstand had opgelopen - die hij overigens tot op heden nog niet heeft ingelopen.
Acuut verliefd was ik op het beestje, hij spinde zo verschrikkelijk hard toen ik hem vasthield!
|
|
Thuis vertelde ik meteen aan mijn vriend dat dit het ideale vriendje voor Moos moest zijn en tevens een heerlijk huisdier voor ons erbij. Een week later haalde ik Freggel op, hij sprong meteen in mijn nek toen ik het hok binnenkwam en bleef daar prinsheerlijk keihard zitten spinnen.
Moos was blij met de komst van Freggel, al gauw denderden ze samen door het huis heen achter elkaars staarten aan. Freggel was blij met Moos en met ons en wij zijn nog steeds erg blij met Freggel. Het beest spoort alleen niet; je kunt werkelijk alles met hem doen en nog laat hij het zich welgevallen en blijft hij maar spinnen, fantastisch. Daarnaast eet hij werkelijk alles - een tik die hij waarschijnlijk nog aan het straatleven heeft overgehouden, in de eerste dagen dat hij bij ons was sprong hij gewoon op onze gevulde borden!. En nergens bang voor, met de jaarwisseling wilde hij zo met ons mee naar buiten lopen waar het vuurwerk je om de oren vloog! Een heerlijk beestje dus dat jullie ons goed hebben aangeraden! | Groeten uit Utrecht, Edwin en Suze
|
|
